A+ A A-
Tante Kiki

Tante Kiki

Διδάσκω γαλλικά από τότε που τελείωσα το πανεπιστήμιο και λατρεύω τα παιδιά και τη δουλειά μου. Χόμπυ μου, η λογοτεχνία, το σινεμά, η ζωγραφική,το Ίντερνετ και τα ταξίδια. Πάθος μου τα γαστρονομικά ταξίδια και η ατελείωτη περιπέτεια στον κόσμο της μαγειρικής, της ζαχαροπλαστικής αλλά και της sugarart. Μεγάλη μου αδυναμία,η αδερφή μου και οι δυό υπέροχες ανιψιές μου που μου έμαθαν και μου μαθαίνουν τον κόσμο από την αρχή.

logo blogger1 http://tantekiki.blogspot.gr/
email icon1 vxanth2010@gmail.com 

 

URL Ιστότοπου: http://tantekiki.blogspot.gr/

Κρουασάν βουτύρου

Κρουασάν νοστιμότατα... μικρά και με εύκολη διαδικασία για κάθε ώρα της μέρας. Το καλύτερο σνακ για μικρούς και μεγάλους.

ΥΛΙΚΑ
150 γρ. αλεύρι για τσουρέκι
100 γρ. αλεύρι σκληρό
250 γρ. φρέσκο βούτυρο ή μαργαρίνη με άρωμα βουτύρου
150 ml χλιαρό νερό
130 ml χλιαρό γάλα
2 φακελάκια ξηρή μαγιά
1 βανίλια
1 1/2 κ.σ. ζάχαρη
1 κ.γλ. αλάτι
1 κρόκο αβγού με λίγο ελαιόλαδο για το άλειμμα
 
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170-180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Χτυπάμε τον κρόκο με λίγο ελαιόλαδο και το αφήνουμε κατά μέρος (εκτός ψυγείου).
Καλύπτουμε 2 λαμαρίνες φούρνου με αντικολλητικό χαρτί.
Κοσκινίζουμε όλο το αλεύρι και το βάζουμε σε μεγάλο μπολ.
Κάνουμε μια λακούβα στη μέση και ρίχνουμε τη ζάχαρη, τη βανίλια, το αλάτι, τη μαγιά, το νερό και το γάλα.
Ζυμώνουμε έως ότου έχουμε μια ζύμη μαλακή, λεία, ελαστική που δεν κολλάει στα χέρια.
Λιώνουμε το βούτυρο, βάζοντάς το σε ειδικό σκεύος, στον φούρνο μικροκυμμάτων στη σκάλα για ξεπάγωμα για 2-3 λεπτά.
Ανοίγουμε τη ζύμη μας σε παραλληλόγραμμο φύλλο και με ένα πινέλο αλείφουμε λίγο βούτυρο στην επιφάνειά του.
Διπλώνουμε το φύλλο κατά μήκος σε μικρό φάκελο και με τον πλάστη, ανοίγουμε και πάλι σε μακρόστενο φύλλο.
Απλώνουμε με το πινέλο, βούτυρο σε όλη την επιφάνειά του και διπλώνουμε σε μικρό φάκελο αλλά στην άλλη του διάσταση (στην φαρδιά).
Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία, άνοιγμα φύλλου, άλειμμα με βούτυρο και δίπλωμα σε μικρό φάκελο, εναλλάξ κατά μήκος ή κατά πλάτος, μέχρι να τελειώσει το βούτυρο.
Στο τελευταίο άνοιγμα σε μακρόστενο φύλλο, πάχους 1 εκατοστού, με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε λωρίδες και χωρίζουμε τις λωρίδες σε τρίγωνα (φωτό) στο μέγεθος που επιθυμούμε.
Διπλώνουμε το τρίγωνο, ξεκινώντας να τυλίγουμε από τη φαρδιά πλευρά και τελειώνουμε με τη "μύτη" του τριγώνου που έχει γίνει πια κρουασάν.
Δίνουμε το σχήμα του μισοφέγγαρου και τα τοποθετούμε στις λαμαρίνες φούρνου με απόσταση 2-2.5 εκατοστά ανάμεσά τους γιατί θα φουσκώσουν.
Τα αφήνουμε για 30 λεπτά, σε ζεστό μέρος, να φουσκώσουν και τα βάζουμε να ψηθούν για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδοκοκκινήσουν. 
ΠΡΟΣΟΧΗ
Στο σημείο αυτό, η συνταγή έλεγε 15 λεπτά ψήσιμο αλλά στον δικό μου φούρνο τα κρουασανάκια ήθελαν κι άλλο γιατί ήταν εντελώς άσπρα. Ψήθηκαν καλά στα 27 λεπτά. 
Εσείς, καλό είναι να τα προσέχετε για να βρείτε τον ιδανικό χρόνο ψησίματος (ανάλογα με το μέγεθος που θα έχουν) στον δικό σας φούρνο.

Cupcakes καρότου με μανταρίνι του J.Oliver

ΥΛΙΚΑ για 14-19 cupcakes
Για τα κεκάκια
125 γρ. καστανή ζάχαρη
125 ml ηλιέλαιο 
2 αυγά
200 γρ. καρότο πολτοποιημένο στο multi
70 γρ. φουντούκια πολτοποιημένα στο multi
Χυμό και ξύσμα από 1 μανταρίνι
1 κ.γλ. κανέλα
1 κ.γλ. τζίντζερ
1/2 κ.γλ. γαρίφαλο σε σκόνη
1/3 κ.γλ. μοσχοκάρυδο
1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1/2 κ.γλ. σόδα φαγητού 
1 πρέζα αλάτι
225 γρ. αλεύρι για κέικ ή αλεύρι ζαχαροπλαστικής, κοσκινισμένο
Για την επικάλυψη
200 γρ. τυρί κρέμα
50 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου (μαλακό)
180-200 γρ. άχνη κοσκινισμένη
1 κ.γλ. κανέλα
Για το στόλισμα
Γλυκό του κουταλιού καρότο ή μανταρίνι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Βάζουμε στο multi το καρότο και τα φουντούκια και τα πολτοποιούμε.
Σε ένα μπολ, κοσκινίζουμε το αλεύρι και προσθέτουμε το μπέικιν και λίγο αλάτι.
Βάζουμε σε ένα μπολ το ηλιέλαιο, τη ζάχαρη και τα αυγά και τα χτυπάμε για λίγο με το σύρμα.
Προσθέτουμε τα αρωματικά-μπαχαρικά, δηλαδή την κανέλα, το τζίντζερ, το γαρίφαλο, το μοσχοκάρυδο και ανακατεύουμε και πάλι με το σύρμα.
Ύστερα προσθέτουμε το καρότο με τα φουντούκια, το ξύσμα, τον χυμό του μανταρινιού και τη σόδα φαγητού πάντα ανακατεύοντας.
Τέλος, προσθέτουμε το αλεύρι με το μπέικιν και ανακατεύοντας ομογενοποιούμε το μείγμα.
Ισομοιράζουμε σε φορμάκια για cupcakes και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 20 λεπτά και ελέγχουμε βυθίζοντας στο κέντρο του ενός ένα μαχαίρι.
Εάν η λάμα του είναι καθαρή όταν το βγάλουμε τότε τα κεκάκια μας είναι έτοιμα διαφορετικά αφήνουμε για 2-3 λεπτά ακόμη.
Ύστερα, χτυπάμε το τυρί σε κρέμα με το βούτυρο και την άχνη που την προσθέτουμε σταδιακά έως ότου έχουμε ένα αφράτο μείγμα.
Καλύπτουμε με την κρέμα αυτή τα κεκάκια και στολίζουμε με λίγο γλυκό καρότο ή μανταρίνι.

Αρωματική μηλόπιτα με crumble καρυδιού

ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
1 φλ.τσ. αραβοσιτέλαιο
1/3 φλ.τσ. ζάχαρη καστανή (ή λευκή)
1/3 χυμό πορτοκαλιού
2 κ.σ. κονιάκ
1 κ.γλ. τζίντζερ
1/2 κ.γλ. κανέλα
1 πρέζα μοσχοκάρυδο
Ξύσμα από 1 πορτοκάλι
3 1/2 φλ.τσ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
Για τη γέμιση
6-8 μήλα τριμμένα στον χοντρό τρίφτη
80 γρ. ζάχαρη
50 γρ. σταφίδες ξανθές
2 κ.γλ. κανέλα
Για το crumble
60-70 γρ. από τη ζύμη που φτιάξαμε 
60 γρ. καρύδια πολτοποιημένα σε πούδρα

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Για τη ζύμη

Ζυμώνουμε όλα τα υλικά σε μια ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια αλλά δεν είναι ούτε πολύ μαλακή ούτε σφιχτή, είναι μέτρια.
Κόβουμε ένα κομμάτι από τη ζύμη και την υπόλοιπη την στρώνουμε στο ταψί αμέσως μόλις την φτιάξουμε.
 
Για τη γέμιση
Τρίβουμε τα μήλα και τα πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη.
Τα αφήνουμε για 20-30 λεπτά, να βγάλουν τα υγρά τους.
Προσθέτουμε την κανέλα και τις σταφίδες.
Ανακατώνουμε και στρώνουμε τη γέμιση επάνω στη ζύμη.

Για το crumble
Ζυμώνουμε τη ζύμη με τα καρύδια και τρίβουμε με τα χέρια μας επάνω από τη μηλόπιτα.
Βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για 35-40 λεπτά ή έως ότου η μηλόπιτά μας πάρει ένα χρυσόξανθο χρώμα.
Την βγάζουμε από το φούρνο, την αφήνουμε να κρυώσει λίγο και την πασπαλίζουμε με άχνη και κανέλα.

Θράψαλα με σπανακόρυζο

ΥΛΙΚΑ
650 γρ. θράψαλα κατεψυγμένα σε ροδέλες
2 μεγάλα κρεμμύδια ψιλοκομμένα
5 φρέσκα κρεμμύδια
350 γρ. σπανάκι κατεψυγμένο
1 φλ. τσ. ρύζι Καρολίνα
2 κ.σ. άνηθο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. δυόσμο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
Χυμό από 1 λεμόνι
1/2 φλ.τσ. λευκό κρασί
5 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
1 κ.γλ. σόδα
2+1 ποτήρια νερό
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ξεπλένουμε τα θράψαλα και τα βάζουμε σε νερό με 1 κ.γλ. σόδα για 10 λεπτά για να μαλακώσουν και να βράσουν πιο εύκολα.
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα και μόλις ζεσταθεί, σοτάρουμε τα κρεμμύδια (ξερά και φρέσκα) για 3-4 λεπτά.
Προσθέτουμε τα θράψαλα και τα αφήνουμε για άλλα 4-5 λεπτά, να σωταριστούν.
Σβήνουμε με το κρασί και μόλις πάρουν μια βράση προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και τα 2 ποτήρια νερό.
Αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να βράσουν για 20 λεπτά.
Εν τω μεταξύ, πλένουμε το ρύζι με τρεχούμενο νερό.*
Ύστερα, προσθέτουμε το σπανάκι, το ρύζι και 1 ακόμη ποτήρι νερό.
Αφήνουμε να βράσει το φαγητό μας για 20-25 λεπτά, σε μέτρια φωτιά.
Ελέγχουμε εάν το ρύζι είναι έτοιμο και εάν ναι, το αποσύρουμε από τη φωτιά και καλύπτουμε την κατσαρόλα με μια πετσέτα κουζίνας για να τραβήξει τους ατμούς και να κάνει το ρύζι πιο σπυρωτό. 
Αφήνουμε έτσι για 10 λεπτά και σερβίρουμε με μια ροδέλα λεμονιού.
TIPS
*Όταν χρησιμοποιούμε ρύζι Καρολίνα ή νυχάκι καλό είναι να πλένουμε το ρύζι κάτω από τρεχούμενο νερό, έτσι ώστε να απομακρύνουμε σημαντική ποσότητα από το άμυλο των κόκκων του για να έχουμε ένα αποτέλεσμα χυλωμένο αλλά όχι λασπωμένο.

Γραβιεροπρασόπιτα στο λεπτό!

Η πιο γρήγορη και νόστιμη γραβιεροπρασόπιτα. Υπάρχουν φορές που θέλεις μια πιτούλα για σνακ, για ένα φιλικό γεύμα ή ακόμη και για βραδινό ή μεσημεριανό αλλά δεν έχεις ούτε χρόνο ούτε διάθεση να ανοίξεις φύλλο! Αυτές τις ώρες το μόνο που θέλεις είναι την πίτα, έτοιμη στο πιάτο σου να σε φλερτάρει κι εσύ να είσαι ξεκούραστη να απολαύσεις αυτό το φλερτ με ένα βιβλίο δίπλα στο πιάτο σου να προσπαθεί να αποσπάσει τη προσοχή σου από το ασύστολο φλερτ της πίτας. Τί κάνεις τότε;;;; Είναι απλό!
Επειδή γνωρίζεις πολύ καλά ότι αν προσπαθήσεις να αγοράσεις απ' έξω μια έτοιμη ψημένη πρασόπιτα, χορτόπιτα, σπανακόπιτα ή κασερόπιτα, σπάνια θα βρεις ακριβώς τη γεύση που λαχταράς ή, ίσως, επειδή βαριέσαι να πας μέχρι τον κοντινότερο φούρνο για να βρεις μια οποιαδήποτε έτοιμη πίτα... κατευθύνεσαι προς την κατάψυξη του δικού σου ψυγείου, την ανοίγεις και βγάζεις ένα πακέτο έτοιμο φύλλο ...αυτό ακριβώς που επιθυμείς εκείνη τη στιγμή. Κι επειδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε την πίτα τη θέλεις με φύλλο χωριάτικο, ανοίγεις την κατάψυξή σου και βγάζεις ένα ωραίο πορτοκαλί πακέτο με Φύλλο Ψαχνών. Δεν μπορώ να πω, το ανακάλυψε η αδερφή μου και από τότε τρύπωσε στις καταψύξεις μας για τα καλά... περιμένοντας κάτι τέτοιες στιγμές μαγειρικής αδυναμίας.
Γίνεται ωραίο, τραγανό όσο πρέπει, τριφτό όσο πρέπει (εντάξει ας μην το αδικήσουμε συγκρίνοντάς το με το σπιτικό), είναι εύκολο στο στρώσιμό του και με καλή σχέση ποιότητας - τιμής.
Γιατί όχι, λοιπόν;;; Κάποιες φορές χρειάζεται κι αυτό!
Αν συμφωνείτε μαζί μου, ελάτε πάμε να φτιάξουμε την πιο γρήγορη γραβιεροπρασόπιτα! Οι αγαπημένοι σας θα το εκτιμήσουν, πιστέψτε με... :-)))
ΥΛΙΚΑ
1 πακέτο έτοιμο φύλλο Ψαχνών, χωριάτικο (έχει μέσα 8 χοντρά φύλλα)
8 πράσα κομμένα σε ροδέλες (κυρίως το άσπρο κι ελάχιστο από το πράσινο μέρος)
300 γρ. γραβιέρα Κρήτης
2 αυγά
1 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
Αλάτι
Πιπέρι
1 πρέζα μπαχάρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Αλείφουμε με ελαιόλαδο το ταψί μας και απλώνουμε επάνω το πρώτο φύλλο.
Με ένα πινέλο αλείφουμε με λάδι και μετά απλώνουμε το δεύτερο φύλλο και επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία απλώνουμε τα τέσσερα φύλλα.
Βάζουμε σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι τα πράσα και προσθέτοντας 1/2 φλ.τσ. νερό τα αφήνουμε να σιγοβράσουν μέχρι να τελειώσει το νερό.
Προσθέτουμε λίγο ελαιόλαδο και τα σοτάρουμε για 3-4 λεπτά.
Αποσύρουμε το τηγάνι από την εστία της κουζίνας και αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει για 5-6 λεπτά.
Ύστερα, προσθέτουμε τη γραβιέρα, τα αυγά ελαφρώς χτυπημένα, το μπαχάρι, αλάτι και πιπέρι.
Καλύπτουμε με ένα φύλλο και αφού το αλείψουμε με ελαιόλαδο, βάζουμε το επόμενο φύλλο επαναλαμβάνοντας τη διαδικασία και για τα τέσσερα φύλλα.
Χαράζουμε την πίτα, προσέχοντας να μην φτάσει το μαχαίρι μέχρι κάτω και αφού αλείψουμε και την επιφάνεια με ελαιόλαδο βάζουμε στο φούρνο, στη μεσαία σχάρα, για 45-50 λεπτά ή έως ότου η επιφάνεια της πίτας ροδοψηθεί.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και να "δέσουν" αρώματα και γεύσεις και μετά απολαμβάνουμε

Μοσχαρίσια κεμπάμ με σουμάκ και δίχρωμο πουρέ χωρίς γάλα και βούτυρο

Καλή σας μέρα! Για σήμερα μια συνταγή με σουμάκ. 

Το σούμακ ή σουμάκι είναι ένα πανέμορφο και πολύ αρωματικό, σκούρο κόκκινο μπαχαρικό. Το αρωμά του είναι ξινό και λεμονάτο. Προέρχεται από τους ξηρούς καρπούς του δέντρου Rhus coriaria που έχει γύρω στα 250 είδη. Φύεται σε υποτροπικές και εύκρατες περιοχές όλου του κόσμου και είναι πολύ συχνό στην Β.Αμερική και την Αφρική. Ανάλογα με το είδος, μπορεί να είναι θάμνο ή δέντρο και το ύψος τους ποικίλει από 1-10 μέτρα. Οι καρποί του γένους Rhus, έχουν συνήθως σκούρο κόκκινο ή μωβ χρώμα. 
Το σούμακ χρησιμοποιείται σαν μπαχαρικό σε πολλές χώρες του κόσμου για τη λεμονάτη γεύση του. Στη Μέση Ανατολή, το χρησιμοποιούν σε σαλάτες ή κρέας, στην Αραβική κουζίνας πολύ συχνά νοστιμίζει το χούμους ενώ στην Περσική, Κουρδική και Τουρκική κουζίνα προστίθεται και σε κεμπάπ.
Κατά την εποχή του Μεσαίωνα, στις Ισλαμικές χώρες το χρησιμοποιούσαν σαν φάρμακο αλλά και για βαφή. Το 1970, στις ακτές της Ρόδου ανέσυραν από τον βυθό της θάλασσας ένα ναυάγιο του 11ου αιώνα όπου και βρήκαν μεγάλη ποσότητα του συγκεκριμένου μπαχαρικού.
Ας πάμε όμως στη συνταγή...
ΥΛΙΚΑ  για 6 άτομα
Για τα κεμπάπ
600 γρ. κιμάς μοσχαρίσιος
1 μεγάλο κρεμμύδι
1 μέτρια πατάτα βρασμένη 
1 μικρή ντομάτα 
1/2 κόκκινη πιπεριά
3 φέτες ψωμί μπαγιάτικο, χωρίς την κόρα, μουσκεμένο σε νερό και καλά στυμμένο
4 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.γλ. αλάτι
1 κ.γλ. ρίγανη
1 κ.γλ. σκόρδο σε σκόνη
1/2 κ.γλ. ξερό δυόσμο
1/2 κ.γλ. κόλιανδρο
1/2 κ.γλ. σουμάκ (ή εάν δεν υπάρχει, πάπρικα γλυκιά ή καπνιστή)
1 πρέζα πιπέρι
Για τον πουρέ πατάτας
500 γρ. πατάτες βρασμένες
70 ml ελαιόλαδο
Χυμό από 1 λεμόνι
1 κ.σ. μηλόξιδο
30-40 ml χλιαρό νερό
Αλάτι και λευκό πιπέρι
Ελάχιστο σκόρδο, σε σκόνη
Για τον πουρέ καρότου
500 γρ. καρότα βρασμένα
200 γρ. πατάτες βρασμένες
3 κ.σ. τυρί κρέμα
70 ml ελαιόλαδο
20-30 ml χλιαρό νερό
Αλάτι και λευκό πιπέρι
Ελάχιστο σαφράν (κρόκο Κοζάνης) σε σκόνη (για χρώμα αλλά και υγεία)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για τα κεμπάπ
Σε μια λεκανίτσα κουζίνας, βάζουμε τον κιμά, το ελαιόλαδο, το αλάτι, το πιπέρι  και όλα τα αρωματικά (δυόσμο, ρίγανη, σκόρδο, κόλιανδρο, σούμακ ...)
Βάζουμε στο multi και πολτοποιούμε το κρεμμύδι, την πατάτα, τη ντομάτα και την πιπεριά και τα βάζουμε στη λεκανίτσα με τον κιμά.
Ζυμώνουμε για 6-8 λεπτά και αφήνουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες για να σφίξει το μείγμα (προαιρετικά μιας και υπάρχουν φορές που δεν το κάνω).
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Ύστερα, ζυμώνουμε μικρά ή μεγάλα κεμπάπ (προσωπικά, προτιμώ τα μικρά) και τα τοποθετούμε σε ταψί που έχουμε ρίξει λίγο ελαιόλαδο για να μην κολλήσουν.
Προσθέτουμε και 2 φλ.τσ. νερό και βάζουμε στο φούρνο.
Αφήνουμε τα κεμπάπ να ψηθούν καλά, από τη μια πλευρά (χρειάζονται περίπου 45 λεπτά), τα γυρίζουμε και τα αφήνουμε να ψηθούν και από την άλλη (περίπου 30 λεπτά, ανάλογα με το φούρνο).
Μόλις ετοιμαστούν, σβήνουμε το φούρνο και τα αφήνουμε μέσα για να είναι ζεστά.
Για τον πουρέ πατάτας
Θρυμματίζουμε με το πηρούνι πρώτα τις βρασμένες πατάτες και μετά τις βάζουμε για πολύ λίγο (προαιρετικά, για να γίνει λείος ο πουρές) στο multi.
Μετά, βάζουμε τον πουρέ σε ένα μπολ και με το σύρμα ή με πηρούνι προσθέτουμε σιγά σιγά το ελαιόλαδο, το λεμόνι, το μηλόξιδο το νερό (για να γίνει τόσο αραιός όσο τον θέλουμε) και τέλος το αλάτι και το πιπέρι.
Εάν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε και λίγο σκόρδο σε σκόνη.
Για τον πουρέ καρότου
Κόβουμε τα καρότα και τα πολτοποιούμε καλά στο multi.
Τα βάζουμε στο μπολ που θα φτιάξουμε τον πουρέ.
Ύστερα, θρυμματίζουμε τις πατάτες με το πηρούνι και τις βάζουμε κι αυτές στο multi να πολτοποιηθούν.
Τις βάζουμε στο μπολ με τα καρότα και προσθέτουμε το τυρί κρέμα, το ελαιόλαδο, τον κρόκο, αλάτι, πιπέρι και πολύ προσεκτικά το νερό για να τον κάνουμε όσο πηχτό θέλουμε.

Ζελέ κυδώνι και κυδωνόπαστο...μια παραδοσιακή φρουτονοστημιά

Γνήσιο παιδί του γεωπόνου μπαμπά και εγγόνι ενός αγρότη παππού με μερικά χωράφια γεμάτα μηλιές που αργότερα αντικαταστάθηκαν με κυδωνιές λατρεύω και τα δύο αυτά φρούτα. Το ένα σκούρο κόκκινο και το άλλο χρυσόξανθο με ένα ελαφρό καφετί χνούδι να το ...προστατεύει θαρρείς στόλιζαν τη φρουτιέρα που κυριαρχούσε στο τραπέζι της κουζίνας της πολυαγαπημένης μου γιαγιάς.
Κυρίαρχα και στο μυαλό μου, στη ψυχή μου, άρρηκτα δεμένα με τις νοστιμιές που μας χάριζαν γεμίζοντας το πιάτο μας δεν θα μπορούσα παρά να τα χρησιμοποιώ κι εγώ, όσο περισσότερο μπορώ στην κουζίνα μου και στις μαγειρικές, χαλαρωτικές περιπλανήσεις μου.
Μηλόπιτες, κέικ με μήλο ή κυδώνι... μικρά και μεγάλα, σε νηστίσιμη ή όχι μορφή, σε σύγχρονο στυλ ή σε πιο παραδοσιακό, τάρτες, μαρμελάδες αλλά και γλυκά του κουταλιού με πηγή τούτα τα δύο αγαπημένα φρούτα μας χαρίζουν, συχνά πυκνά, τη νοστιμιά τους.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το ζελέ κυδωνιού, σε έντονο ρουμπί χρώμα και με απίστευτη γεύση σε μικρά ή μεγαλύτερα γυάλινα πιατελάκια με καπάκι (τί πανέμορφα σκεύη κι αυτά!!) που ήταν πάντα σε περίοπτη θέση, θαρρείς για να τα ανακαλύπτουμε εύκολα εμείς τα εγγόνια, μέσα σ'εκείνο τον μπουφέ - χρυσωρυχείο όπως τον αποκαλούσα όταν μεγάλωσα. Ένας μπουφές γεύσης!!! Ένα από τα ντουλάπια του, το πιο μεγάλο ήταν ένα ολάκερο ζαχαροπλαστείο της εποχής, με κάθε είδος γλυκό του κουταλιού και μαρμελάδα... απ΄ό,τι φρούτο μπορεί κανείς να φανταστεί!!! Τα πιατικά της γιαγιά μου... λιγοστά... γουστόζικα, όμορφα, κομψά αν και όχι ακριβά... όταν γέμιζαν με όλα αυτά τα καλούδια που τόσο απλόχερα της χάριζε η φύση και που η ίδια τα "χειριζόταν" με τόσο σεβασμό κι αγάπη, γινόταν πραγματικά έργα τέχνης, γαστρονομικής τέχνης.
Εφέτος, λοιπόν, εκτός από τα μήλα που ποτέ δεν λείπουν από την κουζίνα μας, αισθητή την παρουσία έκαναν και τα κυδώνια. Αφού τελείωσα το τριφτό γλυκό του κουταλιού, έκανα και τον περίφημο πελτέ (δεν σας τον έδειξα γιατί μου ξέφυγε και το χρώμα του δεν έγινε εκείνο το εκπληκτικό κόκκινο-ρουμπί) και αφού υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι θα φτιάξω κι άλλον... καλύτερον, πήρα την πούλπα των κυδωνιών κι έκανα κυδωνόπαστο (όχι μόνον είχα χρόνια να φτιάξω αλλά ξέχασα και να το ποστάρω... το καημένο το κυδωνόπαστο!).
Το κυδωνόπαστο έχει διάφορες χρήσεις. Είναι πολύ ωραίο με συνοδεία τυριού, μόνο του σαν γλυκό αλλά και μέσα σε κοκκινιστό κρέας.
Βοηθός μου στην διαδικασία αυτή ένα γαλλικό βιβλίο που πρόσφατα αγόρασα γιατί τη συνταγή της γιαγιάς μου δεν την θυμάται πια κανείς από τους μεγάλους!! Δεν πειράζει όμως... αρκεί που πέτυχε!! -:))
Ελάτε να δούμε μαζί τί έκανα... έτσι για ν' αρχίσει γλυκά η εβδομάδα!
ΥΛΙΚΑ
1.200 γρ. κυδώνια
Χυμό από 1/2 λεμόνι
Ζάχαρη όσο ζυγίζει το υγρό και η πούλπα των κυδωνιών
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Τρίβουμε τα κυδώνια για να βγάλουμε το χνούδι τους.
Τα πλένουμε καλά, τα καθαρίζουμε και τα κόβουμε σε κομμάτια .
Βγάζουμε τα κουκούτσια και μαζί με τα φλούδια τα βάζουμε σε ένα τουλπάνι και τα δένουμε με κλωστή μαγειρικής.
Βράζουμε τα κομμένα κυδώνια με 800 ml νερό και βάζουμε στην κατσαρόλα και το τουλπάνι με τις φλούδες και τα κουκούτσια, που περιέχουν πολύ πηκτίνη.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και αφήνουμε να βράσουν σε μέτρια φωτιά έως ότου μαλακώσουν πολύ (χρειάζονται περίπου 30-40 λεπτά, ανάλογα με τα κυδώνια).
Ύστερα, βγάζουμε το τουλπάνι το αφήνουμε να στραγγίσει καλά μέσα στην κατσαρόλα χωρίς όμως να το πιέζουμε για να μη "βγάλει" θολό υγρό.
Με το εργαλείο του πουρέ, το multi ή το ραβδομπλέντερ (εγώ χρησιμοποιώ το πρώτο ή το δεύτερο... για κάποιο λόγο δεν έχουμε καλή "χημεία" με το ραβδομπλέντερ!!) πολτοποιούμε τα βρασμένα κυδώνια πολύ καλά.
Ύστερα, περνάμε τον πολτό αυτό από πυκνό σουρωτήρι.
Το υγρό που παίρνουμε το κάνουμε πελτέ προσθέτοντας για κάθε ποτήρι υγρό 3/4 ποτηριού ζάχαρη και χυμό από 1/2 λεμόνι.
Βράζουμε για 5-6 λεπτά περίπου σε μέτρια προς δυνατή φωτιά και μόλις "δέσει" το αποσύρουμε από τη φωτιά.
Ζελέ κυδώνι
Η διαδικασία του κυδωνόπαστου
Η τελική φάση: το "τύλιγμα" στη ζάχαρη
Η πούλπα του κυδωνιού που τώρα έχει μείνει χωρίς υγρό είναι αυτή που θα χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε το κυδωνόπαστο.
Ζυγίζουμε την πούλπα και βάζουμε ζάχαρη 100 γραμμάρια παραπάνω από το βάρος της πούλπας (αν δηλαδή η πούλπα είναι 400 γρ. θα βάλουμε ζάχαρη 500 γρ.).
Βάζουμε την πούλπα και την ζάχαρη σε μια κατσαρόλα και ανακατεύουμε καλά με μια ξύλινη κουτάλα.
Αφήνουμε να βράσουν σε σιγανή φωτιά, ανακατεύοντας σχεδόν συνέχεια για να μην κολλήσει το μείγμα.
Όσο περνάει η ώρα, η πούλπα θα μειώνεται και θα γίνεται πιο "σφιχτή", γυαλιστερή και κοκκινωπή.
Το κυδωνόπαστο είναι έτοιμο όταν χαράζουμε με την κουτάλα την πούλπα στα δύο και δεν ξαναενώνεται.
Καλύπτουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί και το λαδώνουμε ελαφρώς με ελάχιστο ηλιέλαιο.
Απλώνουμε μέσα το μείγμα μας, σκεπάζουμε το ταψί με ένα κομμάτι πυκνό τούλι και το αφήνουμε να "στεγνώσει" για 24-36 ώρες σε σκοτεινό και ξερό μέρος.
Μετά, το κόβουμε σε μπακλαβωτά κομμάτια, το καλύπτουμε με κρυσταλλική ζάχαρη και το βάζουμε σε αεροστεγές δοχείο τοποθετώντας ανάμεσα αντικολλητικό χαρτί.
Το διατηρούμε σε μέρος σκοτεινό και δροσερό ή μέσα στο ψυγείο.
Να έχετε μιαν όμορφη και γλυκιά εβδομάδα!! -:))

Ριζότο με παντζάρια και μεθυσμένες γαριδούλες

Ένα ριζότο κατακόκκινο, του πάθους με νοστιμιά απίστευτη! Ένα ριζότο που γαρνιρισμένο με τη ρόκα και τις μικρές, κομψές, μεθυσμένες γαριδούλες μετατρέπεται σε ένα πιάτο γκουρμέ, πλην όμως οικονομικό που δεν θα επιβαρύνει καθόλου τον ατομικό ή οικογενειακό προϋπολογισμό. Ένα ριζότο που έχει κι άλλο πλεονέκτημα... αυτό της εύκολης παρασκευής που δεν αποζητά πολύ από τον χρόνο μας. Τόση νοστιμιά και ομορφιά σ' ένα πιάτο τόσο εύκολο και γρήγορο... αν δεν το έφτιαχνα δεν θα το πίστευα ούτε εγώ!!! Κι όμως ...έτσι ακριβώς είναι! 
Κι έπειτα, αυτό το ριζότο είναι στο πνεύμα των ημερών... θαρρείς κι είναι ένα πιάτο φτιαγμένο για τη γιορτή του Αγ. Βαλεντίνου, έχοντας όμως κατά νου ότι μια μέρα εργάσιμη όπως η Πέμπτη δεν είναι και η καταλληλότερη για πολύπλοκα και χρονοβόρα μενού. Από την άλλη, ο χρόνος και ο χώρος (η Ελλάδα της κρίσης) δεν επιτρέπει ή καλύτερα, αποτρέπει, από ακριβά εστιατόρια ή μαγειρέματα με ακριβά υλικά. 
Για όλους αυτούς τους λόγους όταν βρήκα στο Αθηνόραμα τη συγκεκριμένη συνταγή για ριζότο με παντζάρι ...κόλλησα! Την ήθελα, την έφτιαξα και όχι μόνον δεν το μετάνιωσα αλλά θα την επαναλάβω πολλές πολλές φορές... είναι ο ορισμός της νοστιμιάς και μάλιστα της παντζαρονοστιμιάς!!
Βέβαια, έκανα κάποιες αλλαγές... ξέρετε τώρα... και η συνταγή που παρουσιάζω είναι η παραλλαγή της συνταγής που βρήκα στο Αθηνόραμα. Ελάτε να δούμε τί έκανα, κι αν θέλετε να γιορτάσετε τον Άγιο Βαλεντίνο, μη διστάσετε δοκιμάστε το ριζότο αυτό και δεν θα το μετανιώσετε (με ή χωρίς γαρίδες είναι εξίσου νόστιμο)!
rizoto 20130211 02
 
ΥΛΙΚΑ για 4 άτομα

Για το ριζότο
500 γρ. ρύζι αρμπόριο (ή όποιο άλλο θέλουμε)
500 γρ. παντζάρια
3 φλ.τσ. νερό από τα παντζάρια
1/2 φλ.τσ. κόκκινο κρασί ξηρό
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη
Αλάτι και πιπέρι 
5 κ.σ. ελαιόλαδο
100 γρ. τυρί κρέμα
μερικά φύλλα ρόκας
4-5 κ.σ. παρμεζάνα τριμμένη (προαιρετικά)

Για τις γαριδούλες
500 γρ. γαρίδες μικρές αποφλοιωμένες
4 κ.σ. ελαιόλαδο
1 σφηνάκι ούζο
1-2 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
rizoto 20130211 03
 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για το ριζότο
Πλένουμε καλά τα παντζάρια, κόβουμε τα βλαστάρια και τα φύλλα, τα ξεφλουδίζουμε και τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν. 
Κρατάμε 1 1/2 φλ.τσ. από το νερό που έβρασαν τα παντζάρια, τα κόβουμε με το πιρούνι σε κυβάκια και τα πολτοποιούμε με το πιρούνι.
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε το κρεμμύδι μαζί με το ρύζι και τα αφήνουμε να σοταριστούν μέχρι το ρύζι να γίνει διαφανές.
Ύστερα, σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να πάρει μια ή δύο βράσεις.
Προσθέτουμε το μισό νερό από τα παντζάρια και τα πολτοποιημένα παντζάρια και αφήνουμε να σιγοβράσουν έως ότου απορροφηθεί το νερό. 
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και το σκόρδο. 
Ύστερα, προσθέτουμε σιγά σιγά το υπόλοιπο νερό μέχρι να βράσει το ρύζι.
Αφού βράσει το αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το τυρί κρέμα.
Ανακατεύουμε έως ότου λιώσει εντελώς και αφήνουμε στην άκρη το ριζότο.
Γαρνίρουμε το ριζότο, πασπαλισμένο με παρμεζάνα (εγώ δεν το έκανα γιατί λατρεύω τα παντζάρια), με μερικά φύλλα ρόκας και, αν θέλουμε, με μερικές γαρίδες μεθυσμένες.
 
Για τις γαριδούλες
Σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε τις γαριδούλες και τις αφήνουμε να σοταριστούν έως ότου εξατμιστούν τα υγρά τους και μείνουν με το ελαιόλαδο.
Τις σβήνουμε με το ούζο και αφού πάρουν 1-2 βράσεις, προσθέτουμε 1 φλ.τσ. νερό και τις αφήνουμε να βράσουν για 15 λεπτά.
Τις πασπαλίζουμε το μαϊντανό και γαρνίρουμε μ'αυτές το ριζότο μας.
rizoto 20130211 04
 
 
 

4 dressings για μια πράσινη σαλάτα

Καλημέρα σας! Σκέφτομαι σήμερα να κάνω μια νοερή βόλτα, κάπου στην εξοχή, μακριά από το πολύβουο κέντρο της πόλης. Θέλετε να μου κάνετε παρέα;;;  Ας κλείσουμε για λίγο τα μάτια κι ας φανταστούμε... ένα σπίτι, ένα πέτρινο αγροτόσπιτο. Από κείνα τα όμορφα σπίτια με έναν ή δύο ορόφους, χωρίς πολυτέλεια κι όμως τόσο όμορφο και ζεστό, με πολύχρωμα λουλούδια στο περβάζι του κάθε παράθυρου, που σε καλεί να το επισκεφθείς. Πλησιάζουμε αργά, χωρίς να βιαζόμαστε και  βλέπουμε να περνάει λίγο πιο κει ένα ασημένιο, ήσυχο ποταμάκι που κυλάει φιδωτά. Ανοίγουμε την πόρτα του χαμηλού ξύλινου κάτασπρου φράχτη και προτού χτυπήσουμε για να μας ανοίξει κάποιος, κατευθυνόμαστε στην πίσω αυλή του... Ωωωωω! 'Εχει έναν τεράστιο λαχανόκηπο! Ντομάτες, πιπεριές, αγγουράκια, λάχανα, μαρούλια, μελιτζάνες, κρεμμυδάκια, καρότα και κολοκυθάκια κάθε λογής και σε κάθε χρώμα. Βασιλικός, δυόσμος, μαϊντανός, λουίζα, ρόκα... όλα τα αρωματικά μαζί! Στέκονται τόσο αρμονικά και συντροφεύουν το ένα το άλλο, πέρα από τους περιορισμούς των εποχών, σαν μια... ατελείωτη άνοιξη! Φρέσκα, ζωηρά, περιποιημένα μας χαρίζουν την ομορφιά, το άρωμα και τη νοστιμιά τους. Επιστρέφουμε, σηκώνουμε το χέρι και χτυπάμε διστακτικά την εξώπορτα... περιμένουμε λίγο και ...μια καλοσυνάτη γιαγιά ανοίγει την πόρτα και μας λέει πρόσχαρα να περάσουμε μέσα. Μπαίνουμε και ...μια μοσχοβολιά μοναδική γαργαλάει τη μύτη μας... ένα άρωμα ή πολλά μπλεγμένα μεταξύ τους σ' έναν ατέλειωτο χορό; Μάλλον το δεύτερο μιας και το μάτι μας πέφτει πάνω στο τραπέζι της κουζίνας όπου κυριαρχεί ένα φρεσκοψημένο καρβέλι και μια τεράστια γαβάθα με όλα τα λαχανικά του κόσμου ή σχεδόν. Φρεσκοκομμένα και ζωηρόχρωμα! Ένα μπουκάλι λάδι κάπου εκεί δίπλα κι εμείς νιώθουμε τις αντιστάσεις μας να εξαφανίζονται... τί καλύτερο από μια σαλάτα μετά από μια τέτοια βόλτα!!!
Και κάπου εκεί... σκεφτόμενη όλα αυτά το μόνο που ήθελα ήταν μια ωραιότατη σαλάτα με το χάδι του κατάξανθου ελληνικού ελαιόλαδου και μια φέτα ψωμί για να ρουφάει άπληστα το λάδι, τα αρωματικά και το ζουμί των λαχανικών. Άνοιξα το ψυγείο και ...ελάτε να δείτε τη σαλάτα που έφτιαξα και 4 dressings που θα σας αρέσουν, το δίχως άλλο...
Συνδρομή σε αυτήν την τροφοδοσία RSS